Azəri
Surah Abasa ( He frowned ) - Aya count 42
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﰀ ﴿١﴾
(Peyğəmbər) qaşqabağını töküb üzünü çevirdi.
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﰁ ﴿٢﴾
Yanına korun (Abdullah ibn Ümmi-Məktumun) gəlməsindən dolayı.
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﰂ ﴿٣﴾
Nə bilirsən, bəlkə də, o (səndən islama dair soruşub öyrənəcəkləri ilə) təmizlənəcəkdir!
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ﰃ ﴿٤﴾
Yaxud öyüd dinləyəcək və bu öyüd ona fayda verəcəkdir!
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﰄ ﴿٥﴾
(Var dövlətinə güvənib sənin öyüd-nəsihətinə qulaq asmağa) ehtiyac hiss etməyənə (dövlətliyə) gəldikdə,
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﰅ ﴿٦﴾
Sən üzünü ona tərəf çevirirsən (onun sözünə qulaq asırsan).
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﰆ ﴿٧﴾
Onun (küfrdən) təmizlənməsindən sənə nə?!
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ﰇ ﴿٨﴾
Yüyürə-yüyürə sənin yanına gələn
وَهُوَ يَخۡشَىٰ ﰈ ﴿٩﴾
Və (Allahdan) qorxan kimsəyə gəldikdə isə,
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﰉ ﴿١٠﴾
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﰊ ﴿١١﴾
Xeyr! (Belə yaramaz, bir daha belə etmə). Həqiqətən, bu (ayələr) bir öyüd-nəsihətdir.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﰋ ﴿١٢﴾
Kim istəsə, ondan öyüd alar.
فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﰌ ﴿١٣﴾
(Bu Qur’an Allah dərgahında) çox möhtərəm (mö’təbər) səhifələrdə -
مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﰍ ﴿١٤﴾
(Qədir-qiyməti) yüksək (şanı uca), tərtəmiz səhifələrdədir (Şeytan onlara toxuna bilməz).
بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﰎ ﴿١٥﴾
(O, Allahla peyğəmbərlər arasında olan) elçi mələklərin əlləri ilə (lövhi-məhfuzdan köçürülür, yaxud o, elçi mələklərə e’tibar edilmişdir).
كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﰏ ﴿١٦﴾
(O mələklər ki, Allahın yanında) çox möhtərəm, (Allaha) çox müt’idirlər.
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﰐ ﴿١٧﴾
Ölsün (kafir) insan! O nə nankordur!
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﰑ ﴿١٨﴾
(Bu təkəbbür onda hardandır? Allah) onu hansı şeydən yaratdı?
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﰒ ﴿١٩﴾
(Allah onu bir qətrə dəyərsiz) nütfədən yaratdı, ona biçim verdi.
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﰓ ﴿٢٠﴾
Sonra onun üçün (ana bətnindən çıxış) yolunu asanlaşdırdı.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﰔ ﴿٢١﴾
Sonra onu öldürüb qəbrə qoydu.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﰕ ﴿٢٢﴾
Sonra da istədiyi vaxt onu dirildəcəkdir.
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﰖ ﴿٢٣﴾
Xeyr, (insan Allahın) ona buyurduğunu hələ yerinə yetirməmişdir.
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﰗ ﴿٢٤﴾
İnsan hələ bir yeməyinə baxsın! (Görsün ki, ona necə ruzi verdik).
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ﰘ ﴿٢٥﴾
Həqiqətən, Biz yağışı bol yağdırdıq.
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ﰙ ﴿٢٦﴾
Sonra yeri gözəl yaratdıq (yaxşı yardıq),
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ﰚ ﴿٢٧﴾
Belə ki, orada dən (dənli bitkilər) göyərtdik;
وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ﰛ ﴿٢٨﴾
وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ﰜ ﴿٢٩﴾
Zeytun və xurma (bağları);
وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ﰝ ﴿٣٠﴾
(Ağacları bir-birinə) sarmaşan bağçalar;
وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ﰞ ﴿٣١﴾
(Növbənöv) meyvələr və ot (ələf) yetişdirdik.
مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﰟ ﴿٣٢﴾
(Bütün bunlar) sizin və heyvanlarınızın istifadəsi üçündür!
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﰠ ﴿٣٣﴾
Nəhayət, qulaqları kar edən (o dəhşətli səs) gələndə (İsrafil surunu çalanda);
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﰡ ﴿٣٤﴾
O gün insan qaçacaq öz qardaşından;
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﰢ ﴿٣٥﴾
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﰣ ﴿٣٦﴾
Zövcəsindən və oğullarından!
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﰤ ﴿٣٧﴾
O gün onlardan hər birinin istənilən qədər işi olacaqdır! (Hər kəs öz hayında olacaq, heç kəs heç kəsin halından xəbər tutmayacaqdır).
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﰥ ﴿٣٨﴾
O gün bir çox üzlər parlayacaq,
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﰦ ﴿٣٩﴾
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﰧ ﴿٤٠﴾
O gün bir çox üzlərə isə toz-torpaq qonacaq,
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﰨ ﴿٤١﴾
Onları zülmət (yaxud his) bürüyəcəkdir.
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﰩ ﴿٤٢﴾
Onlar (pis əməllərə uyan) kafirlər, pozğunlardır!
