خير جليس لا يمل حديثه
سورة قارعه

فارسى

سورة قارعه - عدد الآيات 11

ٱلۡقَارِعَةُ ﰀ ﴿١﴾

آن حادثه کوبنده،

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﰁ ﴿٢﴾

و چه حادثه کوبنده‌ای!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﰂ ﴿٣﴾

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!)

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﰃ ﴿٤﴾

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﰄ ﴿٥﴾

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد!

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﰅ ﴿٦﴾

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﰆ ﴿٧﴾

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود!

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﰇ ﴿٨﴾

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﰈ ﴿٩﴾

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﰉ ﴿١٠﴾

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟!

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﰊ ﴿١١﴾

آتشی است سوزان!