قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﰀ ﴿١﴾
بگو: پناه میبرم به پروردگار مردم،
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﰁ ﴿٢﴾
به مالک و حاکم مردم،
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﰂ ﴿٣﴾
به (خدا و) معبود مردم،
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﰃ ﴿٤﴾
از شرّ وسوسهگر پنهانکار،
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﰄ ﴿٥﴾
که در درون سینه انسانها وسوسه میکند،
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﰅ ﴿٦﴾
خواه از جنّ باشد یا از انسان!
