فارسى
سورة نبأ - عدد الآيات 40
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﰀ ﴿١﴾
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال میکنند؟!
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ﰁ ﴿٢﴾
از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ﰂ ﴿٣﴾
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﰃ ﴿٤﴾
چنین نیست که آنها فکر میکنند، و بزودی میفهمند!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﰄ ﴿٥﴾
باز هم چنین نیست که آنها میپندارند، و بزودی میفهمند (که قیامت حق است)!
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﰅ ﴿٦﴾
آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﰆ ﴿٧﴾
و کوهها را میخهای زمین؟!
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﰇ ﴿٨﴾
و شما را بصورت زوجها آفریدیم!
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ﰈ ﴿٩﴾
و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﰉ ﴿١٠﴾
و شب را پوششی (برای شما)،
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﰊ ﴿١١﴾
و روز را وسیلهای برای زندگی و معاش!
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﰋ ﴿١٢﴾
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﰌ ﴿١٣﴾
و چراغی روشن و حرارتبخش آفریدیم!
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﰍ ﴿١٤﴾
و از ابرهای بارانزا آبی فراوان نازل کردیم،
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﰎ ﴿١٥﴾
تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،
وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ﰏ ﴿١٦﴾
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﰐ ﴿١٧﴾
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﰑ ﴿١٨﴾
روزی که در «صور» دمیده میشود و شما فوج فوج (به محشر) میآیید!
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﰒ ﴿١٩﴾
و آسمان گشوده میشود و بصورت درهای متعددی درمیآید!
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﰓ ﴿٢٠﴾
و کوهها به حرکت درمیآید و بصورت سرابی میشود!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﰔ ﴿٢١﴾
مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابٗا ﰕ ﴿٢٢﴾
و محل بازگشتی برای طغیانگران!
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﰖ ﴿٢٣﴾
مدّتهای طولانی در آن میمانند!
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﰗ ﴿٢٤﴾
در آنجا نه چیز خنکی میچشند و نه نوشیدنی گوارایی،
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﰘ ﴿٢٥﴾
جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﰙ ﴿٢٦﴾
این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﰚ ﴿٢٧﴾
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﰛ ﴿٢٨﴾
و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﰜ ﴿٢٩﴾
و ما همه چیز را شمارش و ثبت کردهایم!
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﰝ ﴿٣٠﴾
پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمیافزاییم!
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ﰞ ﴿٣١﴾
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ﰟ ﴿٣٢﴾
باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ﰠ ﴿٣٣﴾
و حوریانی بسیار جوان و همسن و سال،
وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ﰡ ﴿٣٤﴾
و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا ﰢ ﴿٣٥﴾
در آنجا نه سخن لغو و بیهودهای میشنوند و نه دروغی!
جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ﰣ ﴿٣٦﴾
این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیهای است کافی!
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ﰤ ﴿٣٧﴾
همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ﰥ ﴿٣٨﴾
روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف میایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمیگویند، و (آنگاه که میگویند) درست میگویند!
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﰦ ﴿٣٩﴾
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ﰧ ﴿٤٠﴾
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمیشدم)!»
