لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ﰀ ﴿١﴾
لهبهر ئهوهی قوڕهیش هۆگر بووهو...
إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﰁ ﴿٢﴾
خوی گرتووه به کاروانی زستانهی (یهمهن)و کاروانی هاوینهی (شام) بۆ بازرگانی و (دابین کردنی بژێوی).
فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﰂ ﴿٣﴾
کهواته با پهروهردگارو خاوهنی ئهم ماڵه پیرۆزه (کهعبه) بپهرستن.
ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﰃ ﴿٤﴾
ئهو زاتهی لهبرسێتی ڕزگاری کردن و خۆراکی پێبهخشین و له ترس و بیمی (جهرده و ڕێگران) پاڕاستوونی و ئاسایشی بۆ دابین کردوون.
