لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﰁ ﴿٢﴾
روودانی ئهو کارهساتهحهقیقهته و کهس ناتوانێت بڕوای پێی نهبێت و بهڕاستی نهزانێت
خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ ﰂ ﴿٣﴾
نزم کهرهوهیهو بهرزکهرهوه، (ئیمانداران بهرزو پایهدار دهبن، خوانهناسانیش سهرشۆڕ و ڕیسوا)
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ﰄ ﴿٥﴾
کێوهکانیش وردوخاش دهبن (تهخت و ساف دهبن، بهرزیهکان، نشێوهکان پڕ دهکهن)
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ﰅ ﴿٦﴾
دهبنهتهپوتۆزێکی پهرش و بڵاو (زهویان پێ تهخت و ڕێک دهکرێت)
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﰇ ﴿٨﴾
دهستهی ڕاستیان دهردهکهون، جا چووزانی ئهوانهلهچ خۆشیهکدان؟!
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﰈ ﴿٩﴾
ههروهها دهستهی چهپ و لارو وێرهکانیش، ئای ئهو شوومانهلهچ سهرگهردانهکدان؟!
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﰉ ﴿١٠﴾
(دهستهی سێههم) پێشکهوتووهکانن، ئهوانهن کهپێشکهوتوون لهبهدهستهێنانی ڕهزامهندی خوادا
وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﰍ ﴿١٤﴾
دهستهیهکی کهمیشیان لهوانهن کهدواتر (بهشوێن ئهواندا ڕێبازی ئیمانیان گرتهبهر)
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﰏ ﴿١٦﴾
شانیان داداوهلهسهر کورسیهکان بهرامبهر بهیهک، دیاره کهلهبۆنهی تایبهتیدا کهههمیشه، لهبهههشتدا بهردهوامهئیماندارن پێک شاد دهبن
يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ ﰐ ﴿١٧﴾
لاوانی جوان و ئێسک سووک و نهمر بهدهوریاندا دێن وخزمهتیان دهکهن و ههمیشه گهنجن و پیرنابن
بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ ﰑ ﴿١٨﴾
بهکوپ و دۆڵکه و سوراحیهوه دهگهڕێن و لهپهرداخی تایبهتدا جۆرهها شهربهت و شهراب و خواردنهوهی بهتام و خۆشیان پێشکهش دهکهن کهلهسهرچاوهیهکی ڕهوانهوهپڕ دهکرێن
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﰒ ﴿١٩﴾
ئهو شهرابانهنهسهریان پێی دێته ئێش و نهسهرخۆش دهبن
وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﰔ ﴿٢١﴾
گۆشتی ههر باڵندهیهکیش کهحهزی لێ بکهن بۆتان ئامادهیه
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا ﰘ ﴿٢٥﴾
هیچ جۆره قسهیهکی نابهجێ ونادروست و ناڕێک نابیستن و یهکتریش گوناهبار ناکهن
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ﰚ ﴿٢٧﴾
دهستهی ڕاستهکانیش، جا چووزانێ کهئهوانیش لهچ خۆشیهکدان
لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﰥ ﴿٣٨﴾
ئهمانهههمووی بۆ دهستهی ڕاستهکان (ئهوانهی نامهی کردهوهکانیان درایه دهستی ڕاستیان)
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﰨ ﴿٤١﴾
لهولاشهوهدهستهی چهپهکان، قوڕبهسهریان، بۆ بارو دۆخچک کهتێی کهوتوون
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﰬ ﴿٤٥﴾
چونکهبهڕاستی ئهوانهکاتی خۆی لهناو نازو نیعمهتی حهرامدا دهتلانهوه
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﰭ ﴿٤٦﴾
ئهوانهبهردهوام لهسهر گوناههگهورهکهپێیان دادگرت (هاوهڵیان بۆ خوا بڕیار دهدا)
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﰮ ﴿٤٧﴾
ههمیشه دهیانوت: ئایا کاتێک ئێمه مردین و بووینه خاک و ئێسقان ئێمه زیندوودهکرێینهوه؟!
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﰰ ﴿٤٩﴾
ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: بێگومان پێشینان و پاشینان ههرههموویان
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﰱ ﴿٥٠﴾
کۆ دهکرێنهوه و ڕاپێچ دهکرێن بهرهو مهیدانی ڕۆژی دیاری کراو
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﰲ ﴿٥١﴾
پاشان بێگومان ئێوه ئهی گومڕاو بێ باوهڕان ئهی ئهوانهی کهباوهڕتان بهڕاستیهکان نیه
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ ﰶ ﴿٥٥﴾
ههر وهکو ئهو حوشترانهی بههۆی نهخۆشیهکی تایبهتیهوه تێر ئاو نابن
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ ﰹ ﴿٥٨﴾
جا پێم بڵێن ئهو مهنی یهی کهلهجێی خۆیدا دایدهنێن؟ (چیه و چۆنه؟ لهم سهردهمهدا زانستی ههندێک نهێنیهکانی ڕوون کردۆتهوه، کهچۆن لهنێوان ملیۆنههادا بهویستی خوا یهک دانهی یهک دهگرێت لهگهڵ هێلکۆکهیهکدا لهسهرهتای دروستبوونی ئادهمیزاد)
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﰺ ﴿٥٩﴾
ئایا ئێوه دروستی دهکهن یان ئێمه بهدیهێنهرین؟!
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ﰻ ﴿٦٠﴾
ئێمه نهخشهی مردنمان لهنێوانتاندا بڕیار داوه، کهس دهسهڵاتی پێش ئێمه نهکهوتووهو بێ تواناش نین...
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﰼ ﴿٦١﴾
کهلهشوێنی ئێوه نهوهی تر بهێنین و بیخهینه شوێنتان، یاخود سهرلهنوێ لهرێگهیهکهوه کهنایزانن دروستتان بکهینهوه
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ ﰽ ﴿٦٢﴾
سوێند بهخوا خۆ ئهوهتهبوونی سهرهتاو یهکهم جارتان زانیووهو بهچاوی خۆتان بینیووتانه چۆن پهیدادهبن، کهواتهبۆچی یاداوهری وهرناگرن و بیر ناکهنهوه؟!
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﰿ ﴿٦٤﴾
ئایا ئێوه دهیڕوێنن، یان ههر ئێمهین ڕوێنهر و بهرههم هێنهر
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ﱀ ﴿٦٥﴾
ئایا ئێوه دهیڕوێنن، یان ههر ئێمهین ڕوێنهر و بهرههم هێنهر
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ﱁ ﴿٦٦﴾
بهخهفهت و پهژارهوهدهڵێن: بهڕاسته زهرهری چاکمان کرد، ڕهنجهڕۆ خۆمان
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ﱃ ﴿٦٨﴾
ئهی سهرنجی ئهو ئاوهنادهن کهرۆژانه چهند جار دهیخۆنهوه (لهکوێوه هات، کێ دروستی کرد، لهچی دروست بوو)
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ﱄ ﴿٦٩﴾
ئایا ئێوه داتانبهزاندووهلهههورهکانهوهیان ئێمه دابهزێنهرین؟ (بههۆی یاسای تایبهتهوه)
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ ﱅ ﴿٧٠﴾
ئهگهر بمانویستایه ئهو ئاوهمان دهکردهخوێیهکی تاڵ و سوێر، جا ئایا بۆ سوپاسگوزاری ناکهن
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ ﱆ ﴿٧١﴾
ئایا سهرنجی ئهو ئاگرهنادهن کن دایدهگیرسێنن (لهجۆرهها سهرچاوهیه... چیه؟ چۆنه؟)
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ ﱇ ﴿٧٢﴾
ئایا ئێوه دارهکهیتان دروست کردووهیان ئێمه بهدیهێنهرین؟ (ئهمهش ئاماژهیه کهنهوت لهدهرئهنجامی ژێرهو ژوور بوونی دارستانهکان بهدیهاتوون)
نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ ﱈ ﴿٧٣﴾
ههر ئێمه کردوومانهتههۆی ئهوهی کهیادخهرهوه بێت، ههروهها کردوومانهتههۆیهک بۆ ئهوهی گهڕۆک و گهشتیاران و دهسهڵاتداران کهڵکی لێ وهربگرن
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﱉ ﴿٧٤﴾
جا کهواتهستایش و سوپاسگوزاری پهروهردگاری گهورهبهو با ناوی پیرۆزی ههمیشه لهسهر زارت بێت
۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﱊ ﴿٧٥﴾
سوێندم بهشوێنی ئهستێرهکان (لهئاسمانی فراواندا کهلهژمارهنایهن)
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ ﱋ ﴿٧٦﴾
بێگومان ئهو سوێنده گهر بزانن سوێندێکی زۆر گهورهیه (لهم سهردهمهدا زیاتر ڕوون بۆتهوه کهخوای بهدیهێنهر ملیۆنهها کاکێشان و ملیارهها ئهستێرهی دروستکردووه، کهکۆمهڵهی خۆر لهئاستیدا زۆر بچووکن)
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ﱌ ﴿٧٧﴾
بهڕاستی ئهوهی کهمحمد (صلی الله علیه وسلم) دهیخوێنێتهوه قورئانێکه زۆر پیرۆزو بهڕێزه
فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ ﱍ ﴿٧٨﴾
لهکتێبێکی شاراوهدا که_ لوح المحفوظ _ ه، پارێزراوه، (ههروهها نسخهکانی سهر زهویشی پارێزراوه و پارێزراو دهبێت ههتا دنیا دنیایه)
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﱏ ﴿٨٠﴾
ئهم قورئانهلهلایهن پهروهردگاری جیهانیانهوه نێردراوهته خوارهوه
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ﱐ ﴿٨١﴾
لهگهڵ ئهو ههموو ڕێزهدا کهدهربارهی قورئان وترا، هێشتا ئێوه ئهی باوهڕ لاوازان دوودڵن بهرامبهر ئهم گرفتار و فهرموودهیه و کهمتهرخهمن لهبهجێ هێنانی فهرمانهکانیدا؟
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ﱑ ﴿٨٢﴾
ههموو بههرهیهک کهدهبوایه لهقورئان وهری بگرن بۆته ئهوهی کهبڕوای پێ ناکهن و بهدرۆی دهزانن؟
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﱒ ﴿٨٣﴾
باشه، ئێوه بۆ بیرناکهنهوه، ڕۆژێک دێت که: ڕۆحتان دهگاتهگهرووتان
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ﱓ ﴿٨٤﴾
ئێوهش بهدهوری ئهو کهسهدا بێ دهسهڵاتانه تهماشا دهکهن و سهرنج دهدهن
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ ﱔ ﴿٨٥﴾
لهکاتێکدا کهئێمه لهئێوه نزیکترین لێی، بهڵام ئێوه نامانبینن
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ ﱕ ﴿٨٦﴾
خۆ ئهگهر ئێوه زیندوو ناکرێنهوه و پاداشت نادرێتهوه....
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﱖ ﴿٨٧﴾
ئهو ڕوحهتان دهگێڕایهوه ئهگهر ڕاست دهکهن و دهسهڵاتتان ههیه
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﱗ ﴿٨٨﴾
جا ئهگهر ئهو کهسهی کهلهسهرهمهرگدایه لهنزیکان و خۆشهویستانی ئێمه بێت
فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ ﱘ ﴿٨٩﴾
ئهوهئیتر خۆشی و کامهرانی و ئاسودهیی بهههشتی پڕ لهنازو نیعمهت چاوهڕێیهتی
فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﱚ ﴿٩١﴾
ئهوهلهلایهن دهستهی ڕاستانهوهسڵاوت پێشکهش دهکرێت
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﱛ ﴿٩٢﴾
بهڵام ئهگهر لهدهستهی ئهوانهبێت کهگومڕان و بڕوایان بهبهرنامهی خوا نیه...
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ ﱞ ﴿٩٥﴾
بهڕاستی ئهوهی کهباسمان کرد حهقیقهت و ڕاستهقینهیه و دوور لهگومانه
