وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفٗا ﰀ ﴿١﴾
سوێند بهو فریشتانهی بهکاری چاك و دروست و فهرمانبهرداریی ههڵدهستن یهك لهدوای یهك.
فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفٗا ﰁ ﴿٢﴾
ههروهها ئهوانهی که بهگورج و گۆڵی و خێرایی فهرمانهکانی خوا بهجێ دههێنن، یاخود بهو بایانهی ههڵدهکهن و شارو دێهاتی خوانهناسان کاول دهکهن.
وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرٗا ﰂ ﴿٣﴾
بهو فریشتانهش که ههور بڵاو دهکهنهوه، یاخود ههموو شتێکی کۆ بڵاوه پێ دهکهن.
فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا ﰄ ﴿٥﴾
بهو فریشتانهش که پهیامی خوا دهگهیهنن بهخهڵکی و له خزمهتی جوبرهئیلدا قورئانیان دهگهیاند.
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ ﰉ ﴿١٠﴾
کاتێك کێوهکان ههڵدهکێنرێن و لهجێی خۆیان نامێنن و وردوخاش دهبن.
وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ ﰊ ﴿١١﴾
ههروهها کاتێك دێت پێغهمبهران کات و شوێنی دیاری کراویان بۆ دادهنرێت (ڕووبهڕوی قهومهکانیان دهکرێنهوه).
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ﰍ ﴿١٤﴾
جا تۆ چووزانی ڕۆژی جیاکردنهوهو دادگایی چ ڕۆژێکی سهخت و دژواره.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﰎ ﴿١٥﴾
هاوارو ئاهو ناڵه لهو ڕۆژهدا بۆ ئهوانهی که بڕوایان به پێغهمبهران و قیامهت و لێپرسینهوه نهبوو.
أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ ﰓ ﴿٢٠﴾
ئهی ئهوه بۆ سهرنج نادهن، ئایا ئێوهمان له ئاوێکی بێ نرخ دروست نهکردووه؟!
فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ ﰖ ﴿٢٣﴾
ئینجا ئێمه دهسهڵاتدار بووین بهسهر ئهواندا، ئای چ دهسهڵاتدارێکی چاکین.
وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتٖ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءٗ فُرَاتٗا ﰚ ﴿٢٧﴾
ههروهها لهسهر گۆی زهوی کێوی لوطکه بڵندمان دامهزراندووهو ئاوی سازگارمان پێشکهش نهکردوون بۆ خواردنهوه؟!
ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﰜ ﴿٢٩﴾
دهی کهواته ئهی خوانهناسان ههستن و ڕاکهن بۆ ئهو شوێنهی بڕواتان پێی نهبوو بهدرۆتان دهزانی.
ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلّٖ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبٖ ﰝ ﴿٣٠﴾
ڕاکهن؛ دهرچن بۆ سێبهری ئهو دوو کهڵه سێ بڕگهیه.
لَّا ظَلِيلٖ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ ﰞ ﴿٣١﴾
نه سێبهره (تا له سایهیدا بحهوێتهوه) نه له بڵێسهی ئاگری دۆزهخ دهتانپارێزێت.
إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرٖ كَٱلۡقَصۡرِ ﰟ ﴿٣٢﴾
بهڕاستی ئهو ئاگره بڵێسهیهك فڕێ دهدات وهك کۆشك و تهلارێکی گهوره، مهزنه.
هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ ﰢ ﴿٣٥﴾
ئهمڕۆ ئیتر ئهو ڕۆژهیه که قسهیان نهماوهو ورتهیان لێ نایهت.
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ ﰥ ﴿٣٨﴾
ئهمه ئیتر ڕۆژی جیاکردنهوهیه، ئێوهمان لهگهڵ ههموو نهوهکانی پێشوودا کۆکردۆتهوه.
فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدٞ فَكِيدُونِ ﰦ ﴿٣٩﴾
جا ئهگهر دهتوانن نهخشهیهك، فێڵێك ئهنجام بدهن دژی من ئهنجامی بدهن.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ ﰨ ﴿٤١﴾
لهولاشهوه بهڕاستی دیندارو پارێزکاران، وان له ژێر سێبهردا، له پاڵ کانیاوو تاڤگهکاندا.
وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ ﰩ ﴿٤٢﴾
له ههر جۆره میوهیهك که ئارهزووی بکهن بۆیان ئامادهیهو پێشکهشیان دهکرێت.
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﰪ ﴿٤٣﴾
پێیان دهوترێت بخۆن و بخۆنهوه، نۆشتان بێت له پاداشتی ئهو کارو کردهوه چاکانهدا که ئهنجامتان دهدا.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﰫ ﴿٤٤﴾
بێگومان ئێمه ئا بهو شێوهیه پاداشتی چاکهخوازان دهدهینهوه.
كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ ﰭ ﴿٤٦﴾
ئێوهش ئهی خوانهناسان، له دنیادا بخۆن و کهمێك ڕابوێرن، بهڕاستی ئێوه تاوانبارو تاوانکارن.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ ﰯ ﴿٤٨﴾
خۆ ئهگهر پێیان بوترێت، کڕنوش بهرن و ملکهچ و فهرنبهرداری خوابن، ئهوانه کڕنووش نابهن و ملکهچ نابن.
