كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﰃ ﴿٤﴾
نهخێر، وا بۆیان نالوێت، له داهاتوویهکی نزیکدا خۆیان دهبیننهوه و ههموو ڕاستیهکانیان بۆ دهردهکهوێت.
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ﰄ ﴿٥﴾
بهڵێ! لهوهو دوا، له داهاتوویهکی نزیکدا خۆیان دهبیننهوه و ڕاستیهکانیان بۆ دهردهکهوێت.
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﰅ ﴿٦﴾
(پێش باسی قیامهت پهروهردگار گهشتێکیان به ناو دروستکراوهکان و دیاردهکاندا پێدهکات دهپرسێت: ئایا زهویمان وهک لانکه بۆ فهراههنگ نههێناون؟
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﰆ ﴿٧﴾
(ئایا) کێوهکانمان وهک مێخ بۆ دانهکوتاون؟ (تا زهوی بپارێزێت له فشاری بورکان و ماده تواوهکانی ناو ناخی، ههروهرها ههتا لهنگهری ڕابگرێت و چهندهها سودی ترتان پێ بگهیهنێت).
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﰉ ﴿١٠﴾
(ئایا) شهوگارمان بۆ نهکردوون بهداپۆشهر وهک پۆشاک، تاتیایدا بشاردرێنهوه؟
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﰊ ﴿١١﴾
(ئایا) ڕۆژیشمان بۆ نهکردوونهته کاتی به دهستهێنانی ڕزق و ڕۆزی؟
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﰋ ﴿١٢﴾
(ئایا) حهوت چین ئاسمانی به هێز و پتهومان به ڕا سهرتانهوه دروست نهکردووه؟
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﰌ ﴿١٣﴾
چرایهکی پرشنگدارمان بۆ فهراههم نههێناون؟ (که مهبهست خۆره)
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﰍ ﴿١٤﴾
(ئایا) له ههوره گوشراوهکان بارانێکی زۆرمان نهباراندووه؟
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﰎ ﴿١٥﴾
تا به هۆی ئهو بارانهوه جۆرهها دانهوێڵه و ڕووهک بڕوێنین.
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﰐ ﴿١٧﴾
(ئینجا دێته سهر باسی ههواڵه گرنگ و سامناکهکه): بهڕاستی ڕۆژی جیاکرنهوه، کاتێكیدیاری کراوه (بۆ جیاکردنهوهی چاکان له خراپان، ئیمانداران له کافران، ستهمکاران له ستهملێکراوان).
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﰑ ﴿١٨﴾
ئهو ڕۆژهی که فوو دهکرێت به (صور) دا، جا پۆل پۆل و دهسته دهسته بهرهو مهیدانی لێپرسینهوه بێ پهروا دێن.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﰒ ﴿١٩﴾
ئاسمان دهکرێتهوه و دهبێته دهروازه و دهرگا (بۆ دابهزینی فریشتهکان).
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﰓ ﴿٢٠﴾
کێوهکانیش ههڵدهکهنرێن و دهڕۆن به ئاسماندا وهک تراویلکه و سهرابێکی گهوره.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﰔ ﴿٢١﴾
بێگومان دۆزهخیش دهمێکه چاوهڕێی ئهو ڕۆژهیه و خۆی بۆ مهڵاسداوه.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﰗ ﴿٢٤﴾
لهناویدا ناچێژن فێنکاییهک، یا خواردنهوهیهکی بهتام...
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﰚ ﴿٢٧﴾
چونکه ئهوانه کاتی خۆی بهتهمای ئهم ڕۆژه و لێپرسینهوهیه نهبوون، حهزیان له باسی نهدهکرد.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﰛ ﴿٢٨﴾
بهڵکو زۆر بهتوندی دژایهتی ئایهتهکانی ئێمهیان دهرکرد و به درۆیان دهزانی..
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﰜ ﴿٢٩﴾
ئێمهش ههموو شتێکمان لهسهریان سهرژمێری کردووه و بهوردیی تۆمارمان کردووه.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﰝ ﴿٣٠﴾
(پاشان پێیان دهوترێت) ده بچێژن (ئهی خوانهناسان) له سزاو ئازار و ئهشکهنجه بهولاوه، جا ههرگیز هیچی ترتان بۆ زیاد ناکهین.
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ﰞ ﴿٣١﴾
بهڕاستی بۆ خواناس و پارێزکاران سهرفرازی و خۆشێ و شادی و کامهرانی فراوان ئامادهیه.
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ﰠ ﴿٣٣﴾
(لهو جێگه و ڕێگه خۆشانهدا هاوسهر و هاودهمی) ئافرهتانی سینه جوان و (دیمه جوان) هاوتهمهن ئامادهیه.
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا ﰢ ﴿٣٥﴾
لهو بهههشتهدا هیچ جۆره قسهیهکی پڕو پووچ و درۆ و دهلهسهیهک نابیستن.
جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ﰣ ﴿٣٦﴾
ئهمهش ههمووی پاداشتێکه لهلایهن پهروهردگارتهوه (ئهی ئیماندار)، بهخششێکه به حسابێکی ورد دهبهخشرێت (به بهختهوهران).
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ﰤ ﴿٣٧﴾
(لهلایهن) پهروهردگاری میهرهبانی ئاسمانهکان و زهوی و ههرچی له نێوانیاندا ههیه، (ئهو ڕۆژه) کهس ناتوانێت لهبهردهم زاتی پهروهردگاردا بدوێت.
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ﰥ ﴿٣٨﴾
ڕۆژێک دێت جوبڕهئیل و فهریشتهکان به ڕیز دهوهستن و ورتهیان لێنایهت و هیچ قسه ناکهن، مهگهر ئهوهیان که خوای میهرهبان مۆڵهتی بدات و قسهی جوان و بهجێ پێشکهش بکات.
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﰦ ﴿٣٩﴾
ئهو ڕۆژه ڕۆژێکی حهق و ڕاسته و بهڕێوهیه.. جا ئهوهی دهیهوێت با بهرهو لای پهروهردگاری ڕێگه بگرێته بهر.
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ﰧ ﴿٤٠﴾
بهڕاستی ئێمه ئێوهمان ئاگادار کردووه لهوهی که سزایهکی نزیک بهڕێوهیه، ئهو ڕۆژه ڕۆژێکه که ئادهمیزاد سهیری دهستپێشخهری خۆی دهکات، خوانهناسیش دهڵێت.. خۆزگه ههر خاک بوومایه (ئاوا زیندوو نهکرامایهتهوه و گیرم نهخواردایه).
