كوردی
سورة الإنفطار - عدد الآيات 19
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ﰀ ﴿١﴾
کاتێك ئاسمان لهت لهت و پارچه پارچه دهبێت.
وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ﰁ ﴿٢﴾
کاتێك ئهستێره و ههسارهکان پهرش و بلاو دهبنهوه و ورد و خاش دهبن.
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﰂ ﴿٣﴾
کاتێك دهریاکان دهتهقێنرێنهوه.
وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﰃ ﴿٤﴾
کاتێك که گۆرهکان ژێره و ژوور دهکرێن (مردووهکانی ناویان دههێنرێنه دهرهوه و زیندوو دهکرێنهوه).
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﰄ ﴿٥﴾
ئهوسا ههرکهس دهزانێت چی پێشخستووه و چی دواخستووه، چی دهستپێشکهری کردووه و چیشی هێشتۆتهوه (له کارو کردهوهی چاك، یان خراپ که خهڵکی دوای خۆی چاویان لێ کردووه).
يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ﰅ ﴿٦﴾
ئهی ئینسان!! تۆ چی وای لێکردویت که سهرکهش بیت بهرامبهر پهروهردگاری میهرهبان و بهڕێزت؟ چی وای لێکردویت که وهکو پێویست قهدری نهزانیت؟ (نافهرمان و یاخی بیت؟).
ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﰆ ﴿٧﴾
(بهمهرجێك) ئهو پهروهردگاره تۆی دروست کردووه، به ڕێكوپێکترین شێوه، بهجوانترین شێواز (ئهندامهکان ههموو لهشوێنی تایبهتی خۆیاندا دانراون که بتوانن کارو فرنانی خۆیان بهچاکی ئهنجام بدهن و ئهو ئهندامانهش که جووتن قهباره و درێژی و شێوهیان چوونیهکه، جگه لهوهی که یارمهتی و تهباییهکی تهواو ههیه لهنێوانیاندا و ههمووان هاوکارن).
فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﰇ ﴿٨﴾
لهههر شێوه و شێوازێكدا که ویستوویهتی تۆی ڕێکخستووه و ئهندامهکانتی بهیهکهوه لکاندووه.
كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﰈ ﴿٩﴾
واز بهێنن له بێ ئاگایی، (نهدهبوو وابێت بهرامبهر ئهو پهروهردگاره جوانکارهت، سهرهڕای ئهو ههموو ڕوون کردنهوانه) بهڵکو بڕوا بهڕۆژی پاداشت ناکهن!!
وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ﰉ ﴿١٠﴾
بێگومان ئێوه چاودێرتان لهسهر دانراوه.
كِرَامٗا كَٰتِبِينَ ﰊ ﴿١١﴾
له فریشته بهڕێزه تۆمارکارهکان.
يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ﰋ ﴿١٢﴾
که ئاگاو زانان بهههوو ئهو کردهوه و ڕهفتارانهی که ئهنجامی دهدهن.
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ ﰌ ﴿١٣﴾
(سهرئهنجام) بهڕاستی چاکان، خواناسان لهناو نازو نیعمهتدا ژیانی پڕ له شادی و خۆشی دهبهنهسهر.
وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ﰍ ﴿١٤﴾
بێگومان تاوانبارو تاوانکارهکانیش لهناو دۆزهخدا ژیانی پڕ له ئێش و ئازار دهبهنهسهر.
يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﰎ ﴿١٥﴾
که له ڕۆژی قیامهتدا دهخرێنه ناوی و دووچاری دهبن.
وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ﰏ ﴿١٦﴾
لهناویدا ئهوان بههیچ شێوهیهك ڕزگاریان نابێت و ناتوانن لێی دووربکهنهوه و خۆیانی لێ بشارنهوه.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﰐ ﴿١٧﴾
جا تۆ ئهی ئینسان چووزانیت ڕۆژی قیامهت چیه و چۆنه؟!
ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﰑ ﴿١٨﴾
پاشان تۆ چووزانیت ئهو ڕۆژه چۆن ڕۆژێکه، (چهند سهخته، چهند سامناکه، چهنده پڕ له مهینهته).
يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ ﰒ ﴿١٩﴾
ئهو ڕۆژه کهس فریای کهس ناکهوێت، کهس هیچ شتێکی له دهست نایهت بۆ کهسانی تر، ئهو ڕۆژه ههموو شتێك بهدهست خوایه، فهرمان تهنها فهرمانی پهروهردگاری دادپهروهره.
