كوردی
سورة الشمس - عدد الآيات 15
وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﰀ ﴿١﴾
سوێند به خۆر و تیشكی خۆراکه له سهرهتایی ڕۆژدا سهرههڵدهدا).
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﰁ ﴿٢﴾
سوێند به مانگ، کاتێك بهشوێنیدا دێت.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﰂ ﴿٣﴾
سوێند به ڕۆژ کاتێک که خۆر دهردهخات.
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﰃ ﴿٤﴾
سوێند به شهو که خۆر دادهپۆشیت.
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﰄ ﴿٥﴾
سوێند به ئاسمان و بهو زاته به دهسهڵاتهی دروستی کردووه.
وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﰅ ﴿٦﴾
سوێند به زهوی و بهو زاتهی که بهشێوهی هێلکهیی دایناوه.
وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﰆ ﴿٧﴾
سوێند به دهروون و ئهو زاتهی که به ڕێک و پێکی بهدیهێناوه.
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﰇ ﴿٨﴾
جا توانای خراپه و چاکه و خوانهناسی و خواناسی تێدا دابین کردووه.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﰈ ﴿٩﴾
(سوێند بهوانه ههموو) بهڕاستی ئهو کهسه سهرفرازه که نهفسی پاک و پوخته کردووه و ئیمان و ترسی خوای تیادا ڕواندووه.
وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﰉ ﴿١٠﴾
بێگومان نائومێد بوو ئهو کهسهی نهفسی خۆی ناپوخت کرد و ئاڵودهی گوناهو تاوان و خراپهی کرد.
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﰊ ﴿١١﴾
قهومی ثمود بههۆی سهرکهشی و یاخی بوونیانهوه، بڕوایان به پێغهمبهرهکهیان نههێنا.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﰋ ﴿١٢﴾
کاتێک شهقاوه و خوانهناسترین کهسیان خۆیی ڕاپسکاند (بۆ سهربڕینی وشترهکه).
فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﰌ ﴿١٣﴾
جا پێغهمبهری خوا (صاڵح) پێی وتن: واز بهێنن لهم وشتره که موعجیزهی خوایه، مۆڵهتی بدهن له نۆره ئاوهکهی خۆیدا ئاو بخواتهوه.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﰍ ﴿١٤﴾
کهچی بڕوایان به ههرهشهکانی نهکرد، ئینجا وشترهکهیان سهربڕی، ئهوسا ئیتر پهروهردگاریان وڵاتی کاولکردن و لهگهڵ زهویدا تهختی کرد بهسهریاندا و کهسیان ڕزگاری نهبوو (بههۆی گوناهو تاوانیانهوه).
وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﰎ ﴿١٥﴾
له کاتێکدا که خوای بهدهسهڵات له سهرهنجامی ئهو کارهیشی ههرگیز ناترسێت.
