മലയാളം
Surah അബസ - Aya count 42
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﰀ ﴿١﴾
അദ്ദേഹം മുഖം ചുളിച്ചു തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു.
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﰁ ﴿٢﴾
അദ്ദേഹത്തിന്റെ (നബിയുടെ) അടുത്ത് ആ അന്ധന് വന്നതിനാല്.
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﰂ ﴿٣﴾
(നബിയേ,) നിനക്ക് എന്തറിയാം? അയാള് (അന്ധന്) ഒരു വേള പരിശുദ്ധി പ്രാപിച്ചേക്കാമല്ലോ?
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ﰃ ﴿٤﴾
അല്ലെങ്കില് ഉപദേശം സ്വീകരിക്കുകയും, ആ ഉപദേശം അയാള്ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുകയും ചെയ്തേക്കാമല്ലോ.
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﰄ ﴿٥﴾
എന്നാല് സ്വയം പര്യാപ്തത നടിച്ചവനാകട്ടെ
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﰅ ﴿٦﴾
നീ അവന്റെ നേരെ ശ്രദ്ധതിരിക്കുന്നു.
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﰆ ﴿٧﴾
അവന് പരിശുദ്ധി പ്രാപിക്കാതിരിക്കുന്നതിനാല് നിനക്കെന്താണ് കുറ്റം?
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ﰇ ﴿٨﴾
എന്നാല് നിന്റെ അടുക്കല് ഓടിവന്നവനാകട്ടെ,
وَهُوَ يَخۡشَىٰ ﰈ ﴿٩﴾
(അല്ലാഹുവെ) അവന് ഭയപ്പെടുന്നവനായിക്കൊണ്ട്
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﰉ ﴿١٠﴾
അവന്റെ കാര്യത്തില് നീ അശ്രദ്ധകാണിക്കുന്നു.
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﰊ ﴿١١﴾
നിസ്സംശയം ഇത് (ഖുര്ആന്) ഒരു ഉല്ബോധനമാകുന്നു; തീര്ച്ച.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﰋ ﴿١٢﴾
അതിനാല് ആര് ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവോ അവനത് ഓര്മിച്ച് കൊള്ളട്ടെ.
فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﰌ ﴿١٣﴾
ആദരണീയമായ ചില ഏടുകളിലാണത്.
مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﰍ ﴿١٤﴾
ഔന്നത്യം നല്കപ്പെട്ടതും പരിശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടതുമായ (ഏടുകളില്)
بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﰎ ﴿١٥﴾
ചില സന്ദേശവാഹകരുടെ കൈകളിലാണത്.
كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﰏ ﴿١٦﴾
മാന്യന്മാരും പുണ്യവാന്മാരും ആയിട്ടുള്ളവരുടെ.
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﰐ ﴿١٧﴾
മനുഷ്യന് നാശമടയട്ടെ. എന്താണവന് ഇത്ര നന്ദികെട്ടവനാകാന്?
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﰑ ﴿١٨﴾
ഏതൊരു വസ്തുവില് നിന്നാണ് അല്ലാഹു അവനെ സൃഷ്ടിച്ചത്?
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﰒ ﴿١٩﴾
ഒരു ബീജത്തില് നിന്ന് അവനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, എന്നിട്ട് അവനെ (അവന്റെ കാര്യം) വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﰓ ﴿٢٠﴾
പിന്നീട് അവന് മാര്ഗം എളുപ്പമാക്കുകയും ചെയ്തു.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﰔ ﴿٢١﴾
അനന്തരം അവനെ മരിപ്പിക്കുകയും, ഖബ്റില് മറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﰕ ﴿٢٢﴾
പിന്നീട് അവന് ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോള് അവനെ ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പിക്കുന്നതാണ്.
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﰖ ﴿٢٣﴾
നിസ്സംശയം, അവനോട് അല്ലാഹു കല്പിച്ചത് അവന് നിര്വഹിച്ചില്ല.
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﰗ ﴿٢٤﴾
എന്നാല് മനുഷ്യന് തന്റെ ഭക്ഷണത്തെപ്പറ്റി ഒന്നു ചിന്തിച്ച് നോക്കട്ടെ.
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ﰘ ﴿٢٥﴾
നാം ശക്തിയായി മഴ വെള്ളം ചൊരിഞ്ഞുകൊടുത്തു.
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ﰙ ﴿٢٦﴾
പിന്നീട് നാം ഭൂമിയെ ഒരു തരത്തില് പിളര്ത്തി,
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ﰚ ﴿٢٧﴾
എന്നിട്ട് അതില് നാം ധാന്യം മുളപ്പിച്ചു.
وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ﰛ ﴿٢٨﴾
മുന്തിരിയും പച്ചക്കറികളും
وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ﰜ ﴿٢٩﴾
وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ﰝ ﴿٣٠﴾
ഇടതൂര്ന്നു നില്ക്കുന്ന തോട്ടങ്ങളും.
وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ﰞ ﴿٣١﴾
مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﰟ ﴿٣٢﴾
നിങ്ങള്ക്കും നിങ്ങളുടെ കന്നുകാലികള്ക്കും ഉപയോഗത്തിനായിട്ട്.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﰠ ﴿٣٣﴾
എന്നാല് ചെകിടടപ്പിക്കുന്ന ആ ശബ്ദം വന്നാല്.
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﰡ ﴿٣٤﴾
അതായത് മനുഷ്യന് തന്റെ സഹോദരനെ വിട്ട് ഓടിപ്പോകുന്ന ദിവസം.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﰢ ﴿٣٥﴾
തന്റെ മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും.
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﰣ ﴿٣٦﴾
തന്റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﰤ ﴿٣٧﴾
അവരില്പ്പെട്ട ഓരോ മനുഷ്യനും തനിക്ക് മതിയാവുന്നത്ര (ചിന്താ) വിഷയം അന്ന് ഉണ്ടായിരിക്കും.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﰥ ﴿٣٨﴾
അന്ന് ചില മുഖങ്ങള് പ്രസന്നതയുള്ളവയായിരിക്കും
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﰦ ﴿٣٩﴾
ചിരിക്കുന്നവയും സന്തോഷം കൊള്ളുന്നവയും.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﰧ ﴿٤٠﴾
വെറെ ചില മുഖങ്ങളാകട്ടെ അന്ന് പൊടി പുരണ്ടിരിക്കും.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﰨ ﴿٤١﴾
അവയെ കൂരിരുട്ട് മൂടിയിരിക്കും.
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﰩ ﴿٤٢﴾
അക്കൂട്ടരാകുന്നു അവിശ്വാസികളും അധര്മ്മകാരികളുമായിട്ടുള്ളവര്.
