خير جليس لا يمل حديثه
سورة القارعة

Sindhi

سورة القارعة - عدد الآيات 11

ٱلۡقَارِعَةُ ﰀ ﴿١﴾

سخت ٺوڪيندڙ.

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﰁ ﴿٢﴾

(اُھا) سخت ٺوڪيندڙ ڇا آھي؟

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﰂ ﴿٣﴾

۽ ڪنھن سمجھايئي ته (اُھا) سخت ٺوڪيندڙ ڇا آھي؟

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﰃ ﴿٤﴾

جنھن ڏينھن ماڻھو پکيڙيلن پتنگن جان ھوندا.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﰄ ﴿٥﴾

۽ جبل تنبيل رڱيل اُن جان ھوندا.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﰅ ﴿٦﴾

پوءِ جنھن (جي عملن) جا ترارا ڳرا ٿيا.

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﰆ ﴿٧﴾

سو دلپسند گذران ۾ ھوندو.

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﰇ ﴿٨﴾

۽ جنھن (جي عملن) جا ترارا ھلڪا ٿيا.

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﰈ ﴿٩﴾

تنھن (جي رھڻ) جي جاءِ ھاوِيَه آھي.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﰉ ﴿١٠﴾

۽ ڪنھن سمجھايئي ته ھاويه ڇا آھي؟

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﰊ ﴿١١﴾

ھڪ ٻرندڙ باھ آھي.