خير جليس لا يمل حديثه
سورة الواقعة

Sindhi

سورة الواقعة - عدد الآيات 96

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﰀ ﴿١﴾

جڏھن قيامت ايندي.

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﰁ ﴿٢﴾

جنھنجي اچڻ ۾ ڪو ڪوڙ نه آھي.

خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ ﰂ ﴿٣﴾

ڪن کي جھڪي ڪرڻ واري ۽ ڪن کي مٿاھين ڪرڻ واري.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا ﰃ ﴿٤﴾

جڏھن زمين سخت ڌوڏبي.

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ﰄ ﴿٥﴾

۽ جبل پوري طرح ڀڃي پڻي ڪيا ويندا.

فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ﰅ ﴿٦﴾

پوءِ اُڏاريل دُز وانگر ٿيندا.

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ ﰆ ﴿٧﴾

۽ اوھين تڏھن ٽي ٽوليون ٿيندؤ.

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﰇ ﴿٨﴾

پوءِ سڄي پاسي وارا، سڄي پاسي وارا ڪھڙا ته چڱا ھوندا.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﰈ ﴿٩﴾

۽ کٻي پاسي وارا، کٻي پاسي وارا ڪھڙا (ته) بدحال ھوندا؟

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﰉ ﴿١٠﴾

۽ (چڱاين ۾) اڳرائي ڪرڻ وارا اڳي ٿيڻ وارا.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﰊ ﴿١١﴾

اھي (ئي) مقرب آھن.

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﰋ ﴿١٢﴾

نعمتن وارن باغن ۾ ھوندا.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﰌ ﴿١٣﴾

گھڻا پھرين مان.

وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﰍ ﴿١٤﴾

۽ ٿورا پوين مان.

عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ ﰎ ﴿١٥﴾

(سون سان) اُڻيل تخت تي.

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﰏ ﴿١٦﴾

ھڪ ٻئي جي آمھون سامھون ٿي مٿن ٽيڪ ڏئي ويٺل ھوندا.

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ ﰐ ﴿١٧﴾

ھميشه رھڻ وارا نينگر وٽن پيا ايندا ويندا.

بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ ﰑ ﴿١٨﴾

آبخورن ۽ ڪوزن سان ۽ وھندڙ شراب مان (ڀريل) پيالا (آڻيندن).

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﰒ ﴿١٩﴾

(اھڙو صاف) جنھن کان نڪي مٿي ۾ سور پوندن ۽ نڪي بيھوش ھوندا.

وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﰓ ﴿٢٠﴾

۽ (پڻ ھر جنس جو) ميوو جتان وڻندن.

وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﰔ ﴿٢١﴾

۽ پکين جو گوشت جنھن قسم مان (پيو) گھرين.

وَحُورٌ عِينٞ ﰕ ﴿٢٢﴾

۽ وڏين اکين وارون حورون.

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ ﰖ ﴿٢٣﴾

(ڄڻڪ) ڍڪيل موتين جھڙيون.

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﰗ ﴿٢٤﴾

جيڪي ڪمايو ھوائون تنھنجي بدلي ۾.

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا ﰘ ﴿٢٥﴾

اتي نڪا اجائي بَڪ نڪا گناھ جھڙي ڳالھ ٻڌندا.

إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا ﰙ ﴿٢٦﴾

پر ھر ڪو سلام سلام پيو چوندو.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ﰚ ﴿٢٧﴾

۽ سڄي پاسي وارا، سڄي پاسي وارا ڪھڙي حال ھوندا.

فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ ﰛ ﴿٢٨﴾

لاسڙين ٻيرين ۾.

وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ ﰜ ﴿٢٩﴾

۽ ڀريل ڦردار ڪيوڙن ۾.

وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ ﰝ ﴿٣٠﴾

۽ ڊگھن پاڇن ۾.

وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ ﰞ ﴿٣١﴾

۽ (ھيٺ) ڪرندڙ پاڻي ۾.

وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ ﰟ ﴿٣٢﴾

۽ گھڻن ميون ۾.

لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ ﰠ ﴿٣٣﴾

نڪي کُٽندا ۽ نڪي (کائن) جھلبا.

وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ ﰡ ﴿٣٤﴾

۽ اُچا وڇاڻا.

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ ﰢ ﴿٣٥﴾

بيشڪ اسان حورن کي ھڪ نموني تي پيدا ڪيو آھي.

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا ﰣ ﴿٣٦﴾

پوءِ کين ڪنواريون بڻايوسون.

عُرُبًا أَتۡرَابٗا ﰤ ﴿٣٧﴾

مڙسن کي وڻندڙ ھڪ جيڏيون.

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﰥ ﴿٣٨﴾

سڄي پاسي وارن لاءِ.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﰦ ﴿٣٩﴾

گھڻي جماعت پھرين مان آھي.

وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﰧ ﴿٤٠﴾

۽ گھڻي جماعت پوين مان آھي.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﰨ ﴿٤١﴾

۽ کٻي پاسي وارا، کٻي پاسي وارا ڪھڙا بدحال ھوندا.

فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ ﰩ ﴿٤٢﴾

ڪوسي جھولي ۽ تَتي پاڻيءَ ۾ ھوندا.

وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ ﰪ ﴿٤٣﴾

۽ ڪاري دونھين جي پاڇي ۾ ھوندا.

لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ ﰫ ﴿٤٤﴾

جو نڪي ٿڌو ھوندو ۽ نڪي سھائيندڙ.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﰬ ﴿٤٥﴾

بيشڪ اُھي ھن کان اڳ (دُنيا ۾) سُک ۾ پيل ھوا.

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﰭ ﴿٤٦﴾

۽ وڏي گناھ (شرڪ) تي ضد ڪندا ھوا.

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﰮ ﴿٤٧﴾

۽ چوندا ھوا ته، جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسين وري (قبرن مان) اُٿاريا وينداسون ڇا؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﰯ ﴿٤٨﴾

يا اسان جا پھريان پيءُ ڏاڏا.

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﰰ ﴿٤٩﴾

(اي پيغمبر) چؤ ته بيشڪ اڳيان ۽ پويان.

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﰱ ﴿٥٠﴾

ھڪ مقرّر ڪيل ڏينھن جي وقت تي ضرور گڏ ڪيا ويندا.

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﰲ ﴿٥١﴾

وري بيشڪ اوھين اي گمراھو ڪوڙ ڀائيندڙؤ.

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ ﰳ ﴿٥٢﴾

ضرور اوھين ٿوھر جي وڻ مان کائيندؤ.

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ﰴ ﴿٥٣﴾

پوءِ منجھانئس پيٽن کي ڀريندؤ.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ﰵ ﴿٥٤﴾

پوءِ مٿانئس تَتل پاڻيءَ مان پيئندؤ.

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ ﰶ ﴿٥٥﴾

پوءِ اُڃايل اُٺن جي پيئڻ وانگر پيئندؤ.

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﰷ ﴿٥٦﴾

قيامت جي ڏينھن اِھا سندن مھماني آھي.

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ ﰸ ﴿٥٧﴾

اسان اوھان کي پيدا ڪيو پوءِ (وري جيارڻ کي) ڇونه سچ ڀائيندا آھيو.

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ ﰹ ﴿٥٨﴾

ڀلا ڏسو ته سھي ته جيڪا مني وجھندا آھيو.

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﰺ ﴿٥٩﴾

تنھن مان اوھين خلقيو ٿا ڇا؟ يا اسين خلقڻ وارا آھيون؟

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ﰻ ﴿٦٠﴾

اسان اوھان ۾ موت مقرّر ڪيو آھي ۽ اسين عاجز نه آھيون.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﰼ ﴿٦١﴾

ته اوھان جھڙن کي مٽائي پيدا ڪريون ۽ اوھان کي اھڙي (شڪل) ۾ پيدا ڪريون جنھن کي ڄاڻندا ئي ئي نه ھجو.

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ ﰽ ﴿٦٢﴾

۽ بيشڪ پھرين پيدائش ڄاڻي چڪؤ پوءِ ڇونه ٿا نصيحت وٺو؟

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ ﰾ ﴿٦٣﴾

ڏسو ته سھي جيڪي اوھين پوکيندا آھيو.

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﰿ ﴿٦٤﴾

سو اوھين ڄمائيندا آھيو ڇا يا اسين ڄمائيندا آھيون؟

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ﱀ ﴿٦٥﴾

جيڪڏھن گھُرون ته اُن کي ناس ڪري ڇڏيون پوءِ اوھين حيرت ۾ رھجي وڃو.

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ﱁ ﴿٦٦﴾

(۽ پيا چئو) ته بيشڪ اسين ٽوٽي ۾ پئجي وياسون.

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﱂ ﴿٦٧﴾

بلڪ اسين بي نصيب آھيون.

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ﱃ ﴿٦٨﴾

ڀلا ڏسو ته سھي جيڪو پاڻي پيئندا آھيو.

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ﱄ ﴿٦٩﴾

اُھو اوھين ڪڪرن مان ھيٺ لاھيندا آھيو ڇا يا اسين ھيٺ لاھيندا آھيون؟

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ ﱅ ﴿٧٠﴾

جيڪڏھن گھُرون ته اُن کي کارو ڪري ڇڏيون پوءِ ڇونه شڪرانو ڪندا آھيو؟

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ ﱆ ﴿٧١﴾

ڀلا ڏسو ته سھي ته جا باھ ٻاريندا آھيو.

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ ﱇ ﴿٧٢﴾

تنھن جي وڻ کي اوھان پيدا ڪيو آھيو آھي ڇا؟ يا اسين پيدا ڪندڙ آھيون.

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ ﱈ ﴿٧٣﴾

اسان اُن (وڻ) کي نصيحت وٺڻ لاءِ ۽ مسافرن جي فائدي لاءِ پيدا ڪيو آھي.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﱉ ﴿٧٤﴾

تنھنڪري پنھنجي وڏي پالڻھار جي نالي کي پاڪائي سان ياد ڪر.

۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﱊ ﴿٧٥﴾

پوءِ تارن جي ڪِرڻ جي جاءِ جو قسم کڻان ٿو.

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ ﱋ ﴿٧٦﴾

۽ جيڪڏھن ڄاڻو ته بيشڪ اُھو قسم وڏو آھي.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ﱌ ﴿٧٧﴾

بيشڪ اھو سڳورو قرآن آھي.

فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ ﱍ ﴿٧٨﴾

لڪل ڪتاب ۾ لکيل آھي.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ ﱎ ﴿٧٩﴾

پاڪائيءَ وارن کانسواءِ ٻيو ڪو اُن کي ھٿ نه لائيندو آھي.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﱏ ﴿٨٠﴾

جھانن جي پالڻھار وٽان نازل ڪيل آھي.

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ﱐ ﴿٨١﴾

پوءِ اوھين ھن ڳالھ (جي مڃڻ) ۾ سُستي ڪرڻ وارا آھيو ڇا.

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ﱑ ﴿٨٢﴾

۽ اُن کي ڪوڙ ڀانئين پنھنجو حصّو ڪريو ٿا.

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﱒ ﴿٨٣﴾

پوءِ جنھن مھل (ڪنھنجو) ساھ نر گھٽ وٽ پھچي.

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ﱓ ﴿٨٤﴾

۽ اوھين انھيءَ مھل پيا ٿا ڏسو.

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ ﱔ ﴿٨٥﴾

۽ اسين اوھان جي به نسبت اُن ڏانھن تمام ويجھا آھيون پر اوھين نه ڏسندا آھيو.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ ﱕ ﴿٨٦﴾

پوءِ جيڪڏھن (اوھين خدا جي حُڪم ۾) لاچار ٿيل نه آھيو.

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﱖ ﴿٨٧﴾

ته جيڪڏھن سچا آھيو ته روح کي ڇو نه موٽايو.

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﱗ ﴿٨٨﴾

پوءِ جيڪڏھن (مئل الله جي) ويجھن ٻانھن مان ھوندو.

فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ ﱘ ﴿٨٩﴾

ته اُن لاءِ خوشي ۽ سُرھاڻ ۽ نعمت وارو باغ آھي.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﱙ ﴿٩٠﴾

۽ جيڪڏھن سڄي پاسي وارن مان ھوندو.

فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﱚ ﴿٩١﴾

ته سڄي پاسي وارن مان توکي سلامتي آھي.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﱛ ﴿٩٢﴾

پر جيڪڏھن اُھو ڪُوڙ ڀانئيندڙن گمراھن مان ھوندو.

فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ ﱜ ﴿٩٣﴾

ته (اُن لاءِ) تَتل پاڻي مھماني.

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ ﱝ ﴿٩٤﴾

۽ دوزخ ۾ گھيڙڻ آھي.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ ﱞ ﴿٩٥﴾

بيشڪ ھي خبر پوري يقيني آھي.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﱟ ﴿٩٦﴾

تنھنڪري پنھنجي پالڻھار وڏي جي نالي کي پاڪائيءَ سان ياد ڪر.