Тоҷикӣ
Surah An-Nazi'at ( Those who Pull Out ) - Aya count 46
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ﰀ ﴿١﴾
Савганд ба фариштагоне, ки ҷонҳоро (ҷонҳои кофиронро) ба сахтӣ мегиранд
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ﰁ ﴿٢﴾
ва савганд ба фариштагоне, ки чонҳоро (ҷонҳои муъминонро) ба осонӣ мегиранд
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ﰂ ﴿٣﴾
ва савганд ба фариштагоне, ки шиноваранд
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ﰃ ﴿٤﴾
ва савганд, ба фариштагоне, ки бар якдигар пешӣ мегиранд (дар боло бурдани ҷонҳои мӯъминон)
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ﰄ ﴿٥﴾
ва савганд ба онҳо, ки тадбири корҳо мекунанд,
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﰅ ﴿٦﴾
ки он рӯз, ки нахустин нафхаи қиёмат (дамидани дар сур) заминро биларзонад
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﰆ ﴿٧﴾
ва нафхаи дуввум аз паси он биёяд,
قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ﰇ ﴿٨﴾
дар он рӯз дилҳое дар ҳарос бошанд
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ﰈ ﴿٩﴾
ва нишони хушӯъ (хорӣ) дар дидагон намоён!
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ﰉ ﴿١٠﴾
Мегӯянд: «Оё мо ба ҳолати нахустин бозмегардем,
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ﰊ ﴿١١﴾
он гоҳ ки устухонҳое пӯсида будем?»
قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ﰋ ﴿١٢﴾
Гӯянд: «Ин бозгашти мо бозгаштест зиёновар!
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ﰌ ﴿١٣﴾
Фақат ин аст, ки танҳо як бонг бармеояд.
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﰍ ﴿١٤﴾
ва онҳо худро дар он саҳро хоҳанд ёфт.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﰎ ﴿١٥﴾
Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﰏ ﴿١٦﴾
Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар водии муқаддаси Туво нидо дод:
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﰐ ﴿١٧﴾
«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки аз ҳад гузаштааст.
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﰑ ﴿١٨﴾
Бигӯ: «Оё туро рағбате ҳаст, ки покиза шавӣ,
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﰒ ﴿١٩﴾
ва ман туро ба Парвардигорат роҳ бинамоям ва ту битарсӣ (аз Ӯ)?»
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﰓ ﴿٢٠﴾
Пас он ояти бузургро ба ӯ нишон дод.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﰔ ﴿٢١﴾
Ва ӯ дурӯғ бароварду нофармонӣ кард.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ﰕ ﴿٢٢﴾
Сипас пушт гардонду мешитофт.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﰖ ﴿٢٣﴾
Пас ҳамаро ҷамъ кард ва нидо дод.
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﰗ ﴿٢٤﴾
ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам!»
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ﰘ ﴿٢٥﴾
Худояш ба аозби охирату дунё гирифтор кард.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ﰙ ﴿٢٦﴾
Дар ин ибратест барои, касе, ки метарсад!
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ﰚ ﴿٢٧﴾
Оё шумо ба офариниш сахттаред, ё ин осмоне, ки Ӯ бино кардааст?
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﰛ ﴿٢٨﴾
Сақфашро барафрошт ва дуруст кард,
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ﰜ ﴿٢٩﴾
шабашро торик кард ва рӯшноияшро ошкор сохт
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﰝ ﴿٣٠﴾
ва пас аз он заминро бигустурд (паҳн кард)
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ﰞ ﴿٣١﴾
ва аз он об берун овард ва чарогоҳҳо падид овард
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ﰟ ﴿٣٢﴾
ва кӯҳҳоро устувор гардонид
مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﰠ ﴿٣٣﴾
барои баҳрагирии шумо ва чорпоёнатон.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﰡ ﴿٣٤﴾
Чун он ҳодисаи бузург даррасад,
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﰢ ﴿٣٥﴾
рӯзе, ки одамӣ ҳамаи амалҳои худро ба ёд оварад
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﰣ ﴿٣٦﴾
ва ҷаҳаннамро ба ҳар кӣ мебинад нишон диҳанд,
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﰤ ﴿٣٧﴾
Пас ҳар кй аз ҳад гузашта бошад (дар куфру исён)
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﰥ ﴿٣٨﴾
ва зиндагии инҷаҳонро ихтиёр карда бошад,
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﰦ ﴿٣٩﴾
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ﰧ ﴿٤٠﴾
Аммо ҳар кас, ки аз истодан дар баробари Парвардигораш тарсида ва нафсро аз ҳаво (ва ҳавас) боздошта бошад,
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﰨ ﴿٤١﴾
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ﰩ ﴿٤٢﴾
Туро аз қиёмат мепурсанд, ки чӣ вақт воқеъ шавад.
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ﰪ ﴿٤٣﴾
Аз ёд кардани (илми) он туро чӣ кор аст?
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﰫ ﴿٤٤﴾
Интиҳои илми он назди Парвардигори туст.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ﰬ ﴿٤٥﴾
Фақат ва фақат ту касонеро, ки аз он рӯз битарсанд, бим медиҳӣ.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﰭ ﴿٤٦﴾
Чун онро бубинанд, пиндоранд дар ин ҷаҳон фақат як шомгоҳ ё чоштгоҳ истодаанд.
