Тоҷикӣ
Surah Al-Inshiqaq (The Splitting Asunder) - Aya count 25
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﰀ ﴿١﴾
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﰁ ﴿٢﴾
ва ба фармони Парвардигораш гӯш диҳад ва ҳақ бувад, ки чунин кунад
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﰂ ﴿٣﴾
ва чун замин мунбасит (кашида ва паҳд) шавад
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﰃ ﴿٤﴾
ва ҳар чиро ки дар дарун дорад, берун партояд ва холӣ гардад
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﰄ ﴿٥﴾
ва ба фармони Парвардигораш гӯш диҳад ва ҳақ бувад, ки чунин кунад.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ﰅ ﴿٦﴾
Эй инсон, ту дар роҳи Парвардигорат ранҷи фаровон мекашӣ, пас мукофоти онро хоҳӣ дид.
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﰆ ﴿٧﴾
Ҳар кас, ки номаашро ба дасти росташ диҳанд,
فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ﰇ ﴿٨﴾
ба зудӣ осон аз ӯ ҳисоб кунанд
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﰈ ﴿٩﴾
ва шодмон назди касонаш бозгардад.
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ﰉ ﴿١٠﴾
Аммо ҳар кас, ки номааш аз пушти сар дода шавад,
فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ﰊ ﴿١١﴾
ба зудӣ, ки бигӯяд: «Вой бар ман, ки ҳалок шудам».
وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ﰋ ﴿١٢﴾
Ва ба оташи афрӯхта дарояд.
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﰌ ﴿١٣﴾
Ӯ дар дунё назди касонаш шодмон зиста буд.
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﰍ ﴿١٤﴾
Ва мепиндошт, ки ҳаргиз бознахоҳад гашт.
بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ﰎ ﴿١٥﴾
Оре, Парвардигораш ӯро медидааст.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﰏ ﴿١٦﴾
Пас ба шафақ савганд мехӯрам
وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ﰐ ﴿١٧﴾
ва савганд ба шабу ҳар чиро фурӯ пӯшад
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﰑ ﴿١٨﴾
ва савганд ба моҳ, чун пурра шавад,
لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ﰒ ﴿١٩﴾
ки ба ҳоле баъд аз ҳоли дигар хоҳед расид.
فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﰓ ﴿٢٠﴾
Чӣ мешавад онҳоро, ки имон намеоваранд?
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ۩ ﰔ ﴿٢١﴾
Ва чун Қуръон бар онҳо хонда шавад, саҷда намекунанд? (Саҷда).
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﰕ ﴿٢٢﴾
Балки кофирон такзиб мекунанд (дурӯғ мебароранд).
وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﰖ ﴿٢٣﴾
Ва Худо ба он чӣ дар дил доранд, огоҳ аст.
فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﰗ ﴿٢٤﴾
Пас ононро ба азобе дардовар хушхабар деҳ
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ﰘ ﴿٢٥﴾
ғайри онон, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ки мукофоташонро поёне нест.
