The best companion that never bores
Surah อัต-ตักวีร

ไทย

Surah อัต-ตักวีร - Aya count 29

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﰀ ﴿١﴾

เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﰁ ﴿٢﴾

และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ﰂ ﴿٣﴾

และเมื่อบรรดาภูเขาถูกเคลื่อนย้าย

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﰃ ﴿٤﴾

และเมื่ออูฐท้องสิบเดือนถูกทอดทิ้ง

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﰄ ﴿٥﴾

และเมื่อสัตว์ถูกนำมารวมกัน

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﰅ ﴿٦﴾

และเมื่อทะเลลุกเป็นไฟ

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﰆ ﴿٧﴾

และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจัดเป็นคู่

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﰇ ﴿٨﴾

และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ﰈ ﴿٩﴾

ด้วยความผิดอันใดเขาจงถูกฆ่า

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﰉ ﴿١٠﴾

และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางแผ่

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ﰊ ﴿١١﴾

และเมื่อชั้นฟ้าถูกเลิกออก

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ﰋ ﴿١٢﴾

และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﰌ ﴿١٣﴾

และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ﰍ ﴿١٤﴾

ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﰎ ﴿١٥﴾

ข้าสาบานต่อดวงดาวที่ซ่อนตัวในเวลากลางวัน

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﰏ ﴿١٦﴾

ที่โคจรลับดวง

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﰐ ﴿١٧﴾

ข้าสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันเหือดหายไป

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﰑ ﴿١٨﴾

และด้วยเวลาเช้าตรู่เมื่อมันทอแสง

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﰒ ﴿١٩﴾

แท้จริง อัลกุรอานคือคำพูดของร่อซูล (ญิบริล) ผู้ทรงเกียรติ

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﰓ ﴿٢٠﴾

ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตำแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﰔ ﴿٢١﴾

ผู้ใดรับการจงรักภักดี ผู้ซื่อสัตย์ ณ ที่โน้น

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ﰕ ﴿٢٢﴾

และสหาย (มุฮัมมัด) ของพวกเจ้านั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ﰖ ﴿٢٣﴾

และโดยแน่นอนเขา (มุฮัมมัด) ได้เห็นเขา (ญิบริล) ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ﰗ ﴿٢٤﴾

และเขา (มุฮัมมัด) มิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ﰘ ﴿٢٥﴾

และอัลกุรอานนี้มิใช่คำกล่าวของชัยฏอนที่ถูกสาปแช่ง

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ﰙ ﴿٢٦﴾

แล้วพวกเจ้าจะไปทางไหนเล่า

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﰚ ﴿٢٧﴾

อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ﰛ ﴿٢٨﴾

สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์อยู่ในทางอันเที่ยงตรง

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﰜ ﴿٢٩﴾

และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใดเว้นแต่อัลลอฮฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์