Татарча
Surah Al-Infitar ( The Cleaving ) - Aya count 19
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ﰀ ﴿١﴾
وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ﰁ ﴿٢﴾
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﰂ ﴿٣﴾
Вә дәрьяләр агып бергә кушылсалар.
وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﰃ ﴿٤﴾
Вә каберләр актарылып үлекләр терелеп чыксалар.
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﰄ ﴿٥﴾
Шул вакытта һәркем үзеннән элек ахирәткә җибәргән һәм үзеннән соң калдырган эшләрен белер.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ﰅ ﴿٦﴾
Ий адәм баласы, сине нәрсә алдады хөрмәтле булган Раббыңның нигъмәтләреннән өлешсез калырга, ягъни җәннәткә кермичә җәһәннәмгә керергә сине нәрсә мәҗбүр итә.
ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﰆ ﴿٧﴾
Ул – Аллаһ сине хак кылды да, әгъзаларыңны төзәтте вә һәр әгъзаңны үлчәп төзеде.
فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﰇ ﴿٨﴾
Сине нинди сурәттә кылырга теләсә шул сүрәттә кылды.
كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﰈ ﴿٩﴾
Юк, алданмагыз, бозык эшне батыл гамәлне кылмагыз, бәлки сез кыямәтне һәм хисапны ялган дисез.
وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ﰉ ﴿١٠﴾
Әлбәттә, шиксез, сезнең өстегездә сакчы фәрештәләр бардыр.
كِرَامٗا كَٰتِبِينَ ﰊ ﴿١١﴾
Ул фәрештәләр Аллаһ хозурында хөрмәтлеләр, алар сезнең барча гамәлләрегезне язучылардыр.
يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ﰋ ﴿١٢﴾
Сезнең кылган эшләрегезне бик яхшы белүчеләрдер.
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ ﰌ ﴿١٣﴾
Тәхкыйк иман китереп изге гамәлләр кылган кешеләр, әлбәттә, җәннәттә төрле нигъмәтләр эчендәләр.
وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ﰍ ﴿١٤﴾
Вә тәхкыйк Аллаһуга итагать итмәгән азгыннар, әлбәттә, җәһәннәмдәләр.
يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﰎ ﴿١٥﴾
Ул азгыннар җәһәннәмгә керерләр җәза көнендә.
وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ﰏ ﴿١٦﴾
Вә алар җәһәннәмнән юк булып китмәсләр, һәмишә бар булып ґәзаб кылынырлар.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﰐ ﴿١٧﴾
Ул җәза көненең каты куркынычлы икәнлеген сиңа нәрсә белдерде?
ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﰑ ﴿١٨﴾
Моннан соң ул көннең каты куркынычлы икәнлеген сиңа нәрсә белдерде?
يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ ﰒ ﴿١٩﴾
Ул көндә һичкем һичкемгә ярдәм кылырга, файда итәргә кадир булмас, һәркем үз хәле белән мәшгуль булып кайгыда булыр. Ул көндә кешеләр өстеннән эш кылмак, хөкем йөртмәк фәкать Аллаһуга хас.
