Ўзбек
Surah Abasa ( He frowned ) - Aya count 42
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﰀ ﴿١﴾
Афтини буриштирди ва юз ўгирди.
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﰁ ﴿٢﴾
Кўзи кўр киши ҳузурига келганда.
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﰂ ﴿٣﴾
Қаердан биласан, эҳтимол, у покланар.
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ﰃ ﴿٤﴾
Ёки насиҳат олар ва мавъиза унга манфаат берар.
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﰄ ﴿٥﴾
Аммо истиғно қилганга бўлса...
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﰅ ﴿٦﴾
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﰆ ﴿٧﴾
У покланмаса, сени ҳеч ким маломат қилмас.
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ﰇ ﴿٨﴾
Аммо ҳузурингга шошилиб келган.
وَهُوَ يَخۡشَىٰ ﰈ ﴿٩﴾
Ва (Аллоҳдан) қўрққан ҳолда бўлгандан эса...
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﰉ ﴿١٠﴾
Бас, Сен ундан машғул бўласан.
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﰊ ﴿١١﴾
Йўқ! Албатта у(оят)лар эслатмадир.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﰋ ﴿١٢﴾
Ким хоҳласа уни эслайдир.
فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﰌ ﴿١٣﴾
Ҳурматланган саҳифалардадир.
مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﰍ ﴿١٤﴾
Олий қадардирлар, поклангандирлар.
بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﰎ ﴿١٥﴾
Элчи(фаришта)лар қўлларидадир.
كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﰏ ﴿١٦﴾
Улар ҳурматланган ва ўта яхшидирлар.
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﰐ ﴿١٧﴾
(Кофир) инсонга лаънат бўлсин, унинг кофирлиги қандоқ шиддатли бўлди.
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﰑ ﴿١٨﴾
Уни қайси нарсадан яратди?
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﰒ ﴿١٩﴾
Нутфадан яратди. Уни яратди ва унни ўлчовли қилди.
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﰓ ﴿٢٠﴾
Сўнгра чиқиш йўлини осон қилди.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﰔ ﴿٢١﴾
Сўнгра ўлдирди ва қабрга киритди.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﰕ ﴿٢٢﴾
Сўнгра қачон хоҳласа, уни қайта тирилтиради.
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﰖ ﴿٢٣﴾
Йўқ ундоқ эмас! У ўзига У зот қилган амрни бажармади.
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﰗ ﴿٢٤﴾
Инсон ўз таомига назар солсин.
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ﰘ ﴿٢٥﴾
Албатта, Биз сувни роса қуйиб қўйдик.
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ﰙ ﴿٢٦﴾
Сўнгра ерни ўзига хос ёрдик.
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ﰚ ﴿٢٧﴾
Биз унда дон ўстириб қўйдик.
وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ﰛ ﴿٢٨﴾
وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ﰜ ﴿٢٩﴾
Ва зайтун ва хурмоларни ҳам.
وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ﰝ ﴿٣٠﴾
وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ﰞ ﴿٣١﴾
Ва меваларни ва ўт-ўланларни ҳам.
مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﰟ ﴿٣٢﴾
Сизларга ва чорваларингизга манфаат бўлсин, деб.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﰠ ﴿٣٣﴾
Вақтики қулоқларни кар қилувчи овоз келса.
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﰡ ﴿٣٤﴾
У кунда киши қочадир; ўз ака-укасидан.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﰢ ﴿٣٥﴾
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﰣ ﴿٣٦﴾
Ва хотини ва бола-чақасидан.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﰤ ﴿٣٧﴾
У кунда улардан ҳар бир шахсни овора қилувчи ўз иши бор.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﰥ ﴿٣٨﴾
У кунда порлоқ чеҳралар бор.
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﰦ ﴿٣٩﴾
Улар кулгу билан тўла, етган хушхабардан хурсанд.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﰧ ﴿٤٠﴾
У кунда ғубор босган чеҳралар бор.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﰨ ﴿٤١﴾
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﰩ ﴿٤٢﴾
Улар, ана ўшалар, кофирлар ва фожирлардир.
